حق از باطل محسوب مىشود . موهبت « فرقان و شناخت » تا آن حد اهميت دارد كه قرآن مجيد آن را به عنوان پاداش بزرگ پرهيزكاران ذكر كرده است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّه يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد اگر تقوى پيشه كنيد خداوند فرقان در اختيار شما مىگذارد » ( 1 ) . آرى بدون تقوا ، شناخت حق از باطل ممكن نيست ، چرا كه حب و بغضها و گناهان حجاب ضخيمى بر چهره حق مىافكند و درك و ديد آدمى را كور مىكند . به هر حال قرآن مجيد برترين فرقان است . وسيله شناخت حق از باطل ، در تمام نظام حيات بشر است . وسيله شناخت حق از باطل در مسير زندگى فردى و اجتماعى است ، و معيار و محكى است در زمينه افكار و عقائد ، و قوانين و احكام و آداب و اخلاق . اين نكته نيز قابل توجه است كه مىگويد : « فرقان را بر بنده اش نازل كرد » آرى مقام عبوديت و بندگى خالص است كه شايستگى نزول فرقان و پذيرا شدن معيارهاى شناخت حق از باطل را به وجود مىآورد . و بالآخره آخرين نكته اى كه در اين آيه مطرح شده اين است كه هدف نهايى فرقان را انذار جهانيان بيان مىكند ، انذارى كه نتيجه اش احساس مسئوليت در برابر تكاليف و وظائفى است كه بر عهده انسان قرار گرفته ، و تعبير « للعالمين » روشنگر اين است كه آئين اسلام جنبه جهانى دارد و مخصوص به منطقه و نژاد و قوم معينى نيست ، بلكه بعضى از آن استفاده خاتميت پيامبر ص كرده‌اند ، چرا كه « عالمين » نه فقط از نظر مكانى محدود نيست كه از نظر زمانى هم قيدى ندارد و همه آيندگان را نيز شامل مىشود . ( دقت كنيد ) .

--> ( 1 ) سوره انفال - 29 .